Kinderen met CP kunnen sneller overprikkeld zijn, doordat het brein prikkels minder goed kan verwerken. Dit kan om vele prikkels gaan zoals licht, geluid of aanraking, maar ook gedachten, verdriet of angst. Wanneer het brein overprikkeld is werkt het niet meer goed. Dit kan leiden tot boosheid of verdriet.

Verder zien we vaker concentratieproblemen en ADHD. Hierdoor kunnen de kinderen zich minder lang vermaken.

Bij kinderen met CP kan de groei trager gaan door voedingsproblemen. Dit kan door kauw- en slikproblemen komen en een verhoogd energieverbruik door de spasticiteit. Ook kan er een verschil tussen de linker- en rechterzijde ontstaan bij halfzijdige spierzwakte. Hierbij zie je een verschil in arm- of beenlengte en hand- of voetlengte.

Doordat kinderen met CP later gaan staan en lopen, en een verstoorde spierspanning rond de heup, ontwikkelt de heupkom zich vaker minder goed. Hij wordt minder diep, wat heupdysplasie wordt genoemd. Het gevolg is dat de heup makkelijker uit de kom schiet: een heupluxatie. Dit is een pijnlijke gebeurtenis die ervoor kan zorgen dat het zitten of staan niet meer goed lukt.

Gehoorproblemen komt bij 1 : 7 tot 1 : 8 kinderen met CP voor. Door vroege screening en behandeling kunnen achterstanden in de spraak- en taalontwikkeling worden voorkomen.

Bij 3 : 4 kinderen met CP speelt er een leerprobleem.

Bij 1 : 4 kinderen is het ernstig en betreft het een verstandelijke beperking (IQ <70).

De ernst van het leerprobleem hangt af waar het brein beschadigd is. De leerproblemen zijn beperkt bij schade aan de diepe kernen en vaak ernstig als de witte stof van de grote hersenen is aangedaan of er epilepsie speelt. Epilepsie ontstaat bij de meesten voor hun <7e, maar kan op elke leeftijd tot uiting komen. Bij een aanval worden er vaak schokken aan 1 kant van het lichaam gezien. Maar dit kan ook bij beide armen en benen worden gezien. 

Kinderen met CP zijn eerder vermoeid. Dit kan komen door spasticiteit of spierzwakte, problemen met slaap of prikkelverwerking, epilepsie en alledaagse cognitieve functies, zoals praten en denken, hen meer energie kost.

Doordat een ongelijke spierspanning van de rugspieren ten gevolge van de spasticiteit kan de rug scheef getrokken worden. Er ontstaat scoliose, een zijwaartse kromming van de rug. Dit kan leiden tot onzekerheid, vroege slijtage en ademhalingsproblemen.

Slaapproblemen komen vaak voor bij CP. Waar de één moeite heeft met inslapen, wordt de ander ’s nachts regelmatig wakker en kan hij moeilijk weer in slaap komen. Dit kan door CP maar ook door epilepsie komen, en overdags leiden tot vermoeidheid.

Veel mensen denken bij slikken aan een automatische reflex, wat belangrijk is om te kunnen eten en drinken. Maar het is meer dan dat. Het is een ingewikkeld proces dat vraagt om een goede samenwerking tussen de spieren van mond, tong en keel. Voor kinderen met CP gaat dit vaak moeilijker waardoor:

1. Ze speeksel moeilijker wegkrijgen en gaan kwijlen

2. Ze zich eerder verslikken. Hierdoor kan onbedoeld voedsel in de luchtpijp komen, wat ze eerder een longontsteking oplopen.

Kinderen met CP kunnen later zijn met praten. Hierbij kan het zijn dat woorden minder goed kunnen worden uitgesproken, waardoor ze minder verstaanbaar zijn. Maar het kan ook zijn dat een deel van de linker hersenhelft beschadigd is, waardoor het moeilijker is om woorden te leren en te begrijpen wat anderen zeggen.

Omdat kinderen met CP minder bewegen heeft 3 : 4 last van verstopte darmen. Doordat de ontlasting de darmen opvult kan een bolle buik en een vol gevoel ontstaan, waardoor de eetlust afneemt.

4 : 10 kinderen met CP heeft problemen met zien. 

Dit komt omdat de zenuwen die de signalen vanuit de ogen naar de achterkant van het brein moeten bezorgen onderweg worden belet, doordat het stuit tegen een beschadigd deel van de hersenen. Hierdoor missen kinderen een deel van het beeld.

Zindelijk worden is voor de meeste kinderen met CP moeilijk tot onmogelijk. Bij kinderen met een 1-zijdige spierzwakte lukt dit eerder dan bij kinderen met een dubbelzijdige spierzwakte. Zo is 50% van de kinderen met een dubbelzijdige spierzwakte zindelijk rond hun 5e tegenover 80% van de kinderen met een 1-zijdige spierzwakte.

Ook kan er sprake zijn van een spastische blaas. Hierdoor moeten ze vaker plassen, wat het lastiger maakt om zindelijk te worden.

Botulinetoxine, beter bekend als Botox, wordt in spastische spieren geïnjecteerd om ze te verlammen. Nadeel is dat het effect maar enkele maanden aanhoudt. Ook wordt het gebruikt voor dystonie, onwillekeurige spiersamentrekkingen. Hierbij worden de injecties standaard 1x per 3 maanden herhaald. Verder kan het in de speekselklieren worden ingebracht om de speekselproductie en daarmee het kwijlen te verminderen.

Bij diepe hersenstimulatie (DBS) wordt vanuit een onderhuidse pacemaker via elektroden korte stroompjes in het brein afgegeven. Dit corrigeert of stopt verstoorde hersensignalen. Bij CP is het met name effectief bij dystonie: pijnlijke, onwillekeurige spieraanspanningen die leiden tot een vreemde houding of draaiende bewegingen.

Bij scoliose, oftewel een kromgegroeide wervelkolom, kan de bocht toenemen en hinder geven bij het staan en zitten. Om verdere toename van de kromming te voorkomen kan een korset helpend zijn. Als dit niet genoeg helpt is dan kan een operatie worden overwogen waarbij de rug wordt vastgezet.

Bij een epilepsieaanval is afwachten en rust het beste wat je kunt doen. Als de aanval na 5 minuten niet is gestopt, kunnen medicijnen zoals midazolam neusspray, diazepam rectiole, lorazepam of clonazepam druppels worden gegeven om de aanval te stoppen. Enkele minuten na toediening zou je hier effect van moeten zien.

Om de spierspanning te beïnvloeden zijn er 2 soorten medicijnen.

1. Spierontspanners zoals: clonazepam (rivotril) & trihexyfenidyl (Artane).

2. Spierverslappers zoals: baclofen (Lioresal®), tizanidine (Sirdalud®) & dantroleen (Dantrium®). Baclofen kan in tabletvorm via de mond of via een onderhuids pompje met een slangetje in het hersenvocht rond het ruggenmerg worden gebracht. De plaats waar het slangetje uitkomt, bepaalt welke spastische spieren worden behandeld. Voor deze intrathecale behandeling (ITB) moeten kinderen minstens 4 jaar oud zijn.

Bij ernstige spasticiteit kunnen pezen van spieren worden doorgenomen om het lopen te verbeteren of ten behoeve van de verzorging. Een spitsvoet is de meest voorkomende contractuur bij CP. Door de achillespees door te nemen verleng je deze en kan er weer met een platte voet op de grond worden gestaan.

Spasticiteit kan ook worden behandeld door selectieve dorsale rhizotomie (SDR). Dit is een operatie waarbij in de onderrug overactieve zenuwvezels worden doorgesneden. 

Voorwaarden voor behandeling:

1. Je moet tussen 4-10 jaar oud zijn.
2. Je beenspieren zijn voldoende sterk maar door spasticiteit wordt het lopen beperkt. 
3. Er is geen dystonie aanwezig.

Voordeel: blijvend effect

Doel: zorgen dat je kan blijven lopen en contracturen worden voorkomen. Ook wordt het toegepast bij een kind met ernstige spasticiteit dat niet meer kan lopen ten behoeve van comfort en pijnreductie.

Spalken, ook wel orthesen genoemd, worden gebruikt om het lopen en de stand te verbeteren door de spitsvoet in een meer anatomische stand te zetten waardoor de spieren oprekken. Verbetering van de stand kan ook met gips worden bewerkstelligd.