Waar de opstijgende signalen belangrijk zijn voor het gevoel zijn de afdalen signalen belangrijk voor de sturing van beweging.
Schorsgebieden
Te beginnen bij de motorische hersenschors. Die krijgt informatie aangereikt vanuit: de kleine hersenen, de basale kernen en associatiegebieden. In het laatst genoemde gebied wordt alle zintuigelijke informatie verwerkt.
De primaire motorische schors stuurt de fijne motoriek & lokale beweging van een gewricht.
Hiervoor stuurt het signalen naar de spieren. Om hier te komen reizen de signalen vanuit de motorische schors door capsula interna naar de hersenstam. Daar kruisen de (piramide)banen onderin de hersenstam van het verlengde merg, genaamd de medulla oblongata. Van daaruit gaat het naar de zijstreng, de tractus corticospinalis lateralis om de bewegingszenuwcellen van de arm- en beenspieren te kunnen bereiken. De primaire motorische schors is het meest gericht op de onderarmen en -benen. In geval de piramidebaan is aangedaan, bijvoorbeeld door een beroerte, verklaart dit waarom de lichaamsuitersten meer zijn aangedaan dan de rest van het lijf.
De supplementaire motorische schors (SMA) krijgt informatie vanuit de basale kernen en houdt zich bezig met bewegingen waar geen uitwendige prikkels voor nodig zijn. Een bijzonderheid aan de SMA is dat het zijn werk kan doen zonder inmenging vanuit de primaire motorische schors. In de revalidatie wordt hier gebruik van gemaakt tijdens training middels motorische verbeelding, het denken aan bewegingen, om motorisch herstel te bevorderen. Een voorbeeld van een ziekte waarbij de SMA verstoord is is Parkinson. Door een tekort aan dopamine wordt de SMA te weinig geactiveerd, wat o.a. problemen geeft in het starten van een beweging.
De kleine hersenen, ook wel cerebellum genoemd, is een deel van het brein dat achterin het hoofd onder de grote hersenen zit. Het vergelijkt de werkelijke beweging met de geplande beweging waardoor deze kan worden bijgestuurd. Bij schade aan het cerebellum ontstaat er een coördinatiestoornis: cerebellaire ataxie. Ontstaat dit door het ontbreken van gevoelsinformatie, bijvoorbeeld door een probleem in de achterstreng van het ruggenmerg? Dan komt dit tot uiting bij het sluiten van de ogen, zoals bij de proef van Romberg. Dit wordt sensore ataxie genoemd. Naast bewegingscoördinatie is cerebellum betrokken bij taal, emoties, oogbewegingen en geheugen. Kortom, een multifunctioneel beestje!
Als laatst mag de hersenstam niet worden vergeten. Die houdt zich op motorisch vlak bezig met:
- Het sturen van de houding
- Het kunnen lopen op de automatische piloot
- Spierspanning
